بترس از بد خلق خاقانیا


ولیکن ز بد ده امان خلق را

وفا طبع گردان و ایمن مباش


ز غدری که طبع است آن خلق را

دروغی مران بر زبان و مدان


که صدقی بود بر زبان خلق را

در افعال خلق آشکارا شود


قضائی که آید نهان خلق را

هم از خلق سر بزرند از زمین


بدی کاید از آسمان خلق را

بد خلق هرچت فزون تر رسد


نکوئی فزون تر رسان خلق را

همه دوستی ورز با خلق لیک


به دل دشمن خویش دان خلق را